Kategorie: Wszystkie | Inne | Inne2 | Inne3
RSS
poniedziałek, 04 czerwca 2007

Od lat 90.XX wieku można zaobserwować zwiększającą się modę na stawianie budynków, które w zamierzeniu inwestorów mają się stać ikonami rozpoznawalnymi przez coraz większe rzesze turystów, szukających czegoś, czego nie widzieli nigdzie indziej (bardziej błyszczącego niż w Bilbao, droższego niż w Dubaju i wyższego niż w Taipei). Można się zastanowić czy polskie miasta posiadają budynki architektury współczesnej, które są traktowane przez mieszkańców jak symbole czy ikony. Warszawa takiego nie ma (PKiN jest dysusyjny). Katowice mają Spodek i dworzec, Poznań ma Okrąglak i Stary Browar(?), Gliwice mają Palmiarnię i Dom Weichmanna, Zabrze mają kościół św. Józefa, Białystok ma kościół św. Rocha, w Krakowie jest Manggha (ale czy to ikona w tym mieście?), Wrocław ma Halę Ludową. Co do Gdańska, Lublina i Szczecina nie mam pomysłu. No i chyba to tyle. Ile z nich powstało w ostatnich latach? Zresztą, za parę lat może się okazać, że zaznaczanie przestrzeni w oryginalny sposób to tylko przejściowa moda.

20:52, schayer
Link Komentarze (2) »
piątek, 01 czerwca 2007

Jeden z przykładów sporej różnorodności w architekturze w okresie, w którym panował oficjalnie realizm socjalistyczny. Jeżeli nowe budynki miały być w tym czasie "narodowe w formie i socjalistyczne w treści", to z trudnością tę socjalistyczną treść można w tym gmachu znaleźć.  To raczej żart architekta znanego ze stosowania nowoczesnych rozwiązań konstrukcyjnych. Budynek,  zaprojektowany w 1952 r. przez Marka Leykama, był przeznaczony pierwotnie na Biurowiec Prezydium Rządu (stąd schron w podziemiach). To co najciekawsze jest we wnętrzu.

Pseudoromańskie kolumny nawiązują do kolumn w krypcie św. Leonarda na Wawelu, a poprowadzenie ich przez ostatnie dwa piętra może kojarzyć się z krużgankami na Wawelu gdzie zastosowano podobne rozwiązanie.

Bryła zewnętrzna przypomina Palazzo Malenchini lub Palazzo Strozzi we Florencji. Po prawej fragment budynku także tego samego autora.

niedziela, 27 maja 2007

W katowickiej dzielnicy Ligota w roku 1936 rozpoczęto budowę osiedla dla pracowników Urzędu Wojewódzkiego, które miało być  wzorcową dzielnicą mieszkaniową nawiązującą w sferze ideowej do poglądów głoszonych przez ówczesne władze. Dozwolona była tylko architektura nowoczesna (Idée Fixe ówczesnego wojewody), dzięki czemu w ciągu zaledwie kilku lat powstało osiedle kilkudziesięciu modernistycznych domów wielorodzinnych. Założenie przestrzenne zostało częściowo zniszczone podczas okupacji niemieckiej, poprzez zbudowanie w poprzek głównej alei charakterystycznych długich "stodół", jednak budynki modernistyczne w większości przetrwały w oryginalnym kształcie. Jak widać na poniższych przykładach, nawet w tym samym nurcie domy były stylistycznie niejednorodne i obok bardzo nowoczesnych budowano też budynki o formach modnych kilka lat wcześniej. Ciekawostką są także domy, które "udają" nowoczesność poprzez np. okrągłe okna i półokrągłe balkony a w rzeczywistości, jeżeli chodzi o szczegóły techniczne i rozplanowanie, są zbudowane w sposób tradycyjny. Niedaleko powstała także modernistyczna szkoła średnia oraz zespół nowoczesnych stacji drogi krzyżowej przy klasztorze franciszkanów (znakomicie uzupełniony po wojnie). Kilka przykładów:

Ul. Mazowiecka 16 - willa dr. Włodzimierza Kowala z 1937 roku (proj. Kazimierz Sołtykowski)

Ul. Panewnicka

Ul. Kaszubska

Ul. Mazurska. Niestety nie udało mi się zrobić zdjęcia od strony ogrodu skąd budynek prezentuje się najefektowniej.

Ul. Poleska. Niedawno ocieplony, ale w porównaniu do innych budynków w Katowicach zrobiono to nawet w dość kulturalny sposób.

Ul. Śląska 5. Niestety podczas remontu wymieniono ogrodzenie.

Niebieską linią zaznaczyłem orientacyjne położenie całego założenia (plan jest wycięty z mapy UM Katowic dostępnej w całości tu). Kropki to modernistyczne stacje na kalwarii.

środa, 23 maja 2007

Jedyny ciekawy współczesny budynek jaki zauważyłem w Pireusie. Foto z ostatniej soboty.

18:17, schayer , Inne3
Link Komentarze (5) »
wtorek, 22 maja 2007

Can an ordinary blog be helpful in solving problems? It seems that it was-for me. Hence I send my best regards to policemen and security guards from the US Embassy in Athens, who seem to often visit this site, belonging to the "potential terrorist". Thanks to you I had the unforgetable experience in a greek police station.
Especially for you I dedicate following links: 1 and 2.

10:17, schayer
Link Dodaj komentarz »
sobota, 12 maja 2007

Wspomniany już ratusz w Morawskiej Ostrawie wybudowany w latach 1925-1930 wg projektu Františka Kolářa i Jana Rubego.

Pojęcia nie mam co się mieści w tym budynku. Powstał w latach 1923–1926, a zaprojektowali go František Fiala i Vladimír Wallenfels.

Obchodní dům Baťa z 1931 roku przy rynku w Ostrawie. Projekt František Stalmach i Jan Svoboda.

Dom handlowy ASO w Ołomuńcu.

 

środa, 09 maja 2007

Brno. Budynki wzniesione z okazji wystawy w roku 1928.

Projekt Bohuslava Fuchsa z roku 1927.

Pawilon Morawskiej Sztuki Ludowej.

"Pavilon G" lub "Szklana Wieża" z 1928 r. Proj. Bohumír Čermák. Pdobny motyw wieżowy zastosował też w projekcie pobliskiej restauracji. Całość jest trochę podobna do wieży nowego ratusza w Ostrawie.

Pawilon wystawowy (Pavilon A). Proj. Josef Kalous (lub Jaroslav Valenta?). Lata 1924-1928.

Pawilon wystawowy. Proj. Vlastislav Chroust. Lata 1927-1928.

Szkoła żeńska. Proj. Bohuslav Fuchs. Rok 1929.

"Moravska Banka" z 1930 r. projektu Bohuslava Fuchsa. Jako architekt miejski zaprojektował też hotele Avion i Slovan, łaźnię, kaplicę, szkołę, akademik, domy w koloni "Nový dům", budynki w Jihlavie i Tatrzańskiej Łomnicy. Był związany z grupą skupioną wokół pisma Stavitel.

Kościół z 1935 r.

I na koniec Willa Tugendhatów z 1932 r. (a właściwie Grety Tugendhat).

 

1 ... 6 , 7 , 8 , 9 , 10
Skopiuj CSS